Komisja Europejska uruchomiła nowy serwis poświęcony Digital Product Passport, a 20 lipca 2026 r. rozpoczął działanie unijny rejestr DPP. Cyfrowy paszport produktu przestaje być więc wyłącznie koncepcją legislacyjną i staje się elementem infrastruktury europejskiego rynku. Pierwsze obowiązkowe paszporty pojawią się w lutym 2027 r., a w kolejnych latach system będzie obejmował następne grupy produktów.
Digital Product Passport (DPP) jest jednym z instrumentów wprowadzanych w ramach rozporządzenia Ecodesign for Sustainable Products Regulation (ESPR), czyli rozporządzenia (UE) 2024/1781. Jego celem jest zapewnienie dostępu do wiarygodnych informacji o produkcie w całym jego cyklu życia. W zależności od grupy wyrobów mogą to być dane dotyczące składu materiałowego, właściwości środowiskowych, trwałości, możliwości naprawy, zawartości surowców wtórnych, bezpieczeństwa, zgodności z przepisami oraz zagospodarowania produktu po zakończeniu użytkowania.
W lipcu Komisja Europejska uruchomiła specjalny serwis DPP, który ma być centralnym źródłem informacji dla przedsiębiorców, administracji, konsumentów i pozostałych uczestników łańcuchów wartości. Udostępniane będą tam informacje dotyczące zasad działania paszportu, dokumentacja, materiały techniczne, odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania oraz informacje o kolejnych etapach wdrażania.
Z punktu widzenia przemysłu jeszcze większe znaczenie ma uruchomienie 20 lipca 2026 r. DPP Registry wraz ze środowiskiem testowym. Dane produktowe mają być przechowywane w sposób zdecentralizowany, natomiast podmioty odpowiedzialne za paszport będą rejestrować w centralnym systemie unikalne identyfikatory DPP oraz wymagane metadane. Równolegle rozwijane są europejskie standardy dotyczące m.in. identyfikatorów, nośników danych, interfejsów API, wymiany i przechowywania informacji.
Pierwszym sektorem, w którym paszport stanie się obowiązkowy, będą baterie. Od 18 lutego 2027 r. wymagany będzie dla baterii stosowanych w lekkich środkach transportu, baterii przemysłowych o pojemności powyżej 2 kWh oraz baterii pojazdów elektrycznych. Paszport będzie zawierał zarówno informacje dotyczące modelu, jak i dane odnoszące się do konkretnej baterii.
System będzie następnie rozszerzany. Zgodnie z harmonogramem Komisji wymagania dla żelaza i stali planowane są na 2026 r., dla tekstyliów, aluminium i opon na 2027 r., a dla mebli na 2028 r. W następnej kolejności przewidziano m.in. materace oraz produkty ICT i wyroby związane z energią. Szczegółowy zakres informacji będzie ustalany odrębnie dla poszczególnych grup produktów.
Rozwój DPP będzie miał znaczenie także dla europejskiej branży tworzyw sztucznych. Polimery i wykonane z nich komponenty występują w wielu grupach wyrobów objętych lub planowanych do objęcia nowymi regulacjami – od baterii, elektroniki i opon po tekstylia, meble i produkty budowlane. Choć obowiązek prowadzenia paszportu będzie zasadniczo związany z produktem objętym konkretnymi wymaganiami, zebranie potrzebnych informacji może wymagać przepływu danych przez cały łańcuch dostaw.
Dla producentów materiałów i komponentów może to oznaczać rosnące znaczenie identyfikowalności surowców, informacji o składzie oraz dokumentowania zawartości materiałów pochodzących z recyklingu. DPP może jednocześnie ułatwić identyfikację tworzyw po zakończeniu użytkowania wyrobu, a tym samym zwiększyć możliwości ich właściwego sortowania i recyklingu.
Uruchomienie rejestru DPP pokazuje, że cyfrowy paszport produktu przechodzi z etapu tworzenia regulacji do praktycznego wdrażania. Dla europejskiego przemysłu oznacza to zarówno nowe obowiązki związane z zarządzaniem informacją, jak i stworzenie infrastruktury, która w przyszłości może poprawić przepływ danych o materiałach oraz wspierać ich bardziej efektywne wykorzystanie w gospodarce o obiegu zamkniętym.
