Nieoczekiwany spadek cen monomerów zmienił nastroje na rynku tworzyw. Przetwórcy wstrzymują zakupy, a presja na obniżki cen ponownie rośnie.

Pierwszy tydzień września przyniósł na środkowoeuropejskim rynku tworzyw sztucznych wyraźny wzrost niepewności. Główną przyczyną był niespodziewany spadek wrześniowych cen kontraktowych monomerów, który praktycznie odebrał producentom polimerów możliwość przeprowadzenia planowanych podwyżek.

Cena kontraktowa etylenu spadła o 12,5 euro/t, do 1475 euro/t, propylenu o 10 euro/t, do 1410 euro/t, natomiast w przypadku monomeru styrenowego spadek wyniósł aż 140 euro/t, do 1701 euro/t. Jednocześnie notowania ropy Brent oraz surowców petrochemicznych pozostają relatywnie wysokie, co komplikuje sytuację producentów.

Jeszcze na początku września część zachodnioeuropejskich koncernów próbowała podnieść ceny polimerów o 50–100 euro/t, a w niektórych przypadkach nawet więcej. Rynek jednak tych podwyżek nie zaakceptował. Przetwórcy, widząc spadające ceny monomerów, nie znajdują uzasadnienia dla wyższych cen tworzyw i coraz częściej odkładają zakupy.

Przetwórcy czekają na niższe ceny

Spadek cen monomerów pojawił się w momencie, gdy popyt po okresie wakacyjnym zaczynał się stopniowo poprawiać. Zamiast przyspieszenia zakupów przyniósł jednak odwrotny efekt. Wielu odbiorców ograniczyło zamówienia, oczekując dalszych jesiennych obniżek.

Sytuacja jest szczególnie trudna dla producentów poliolefin. Ceny wielu gatunków PE i PP pozostają znacząco poniżej poziomu cen monomerów, co oznacza ujemny spread monomer–polimer i dużą presję na marże, szczególnie w przypadku producentów niezintegrowanych.

W efekcie najbardziej prawdopodobnym scenariuszem dla rynku poliolefin we wrześniu pozostaje utrzymanie cen na dotychczasowym poziomie. Próby podwyżek podejmowane przez zachodnioeuropejskich producentów spotykają się z wyraźnym oporem klientów.

LDPE i HDPE bez większych zmian

Ceny LDPE w pierwszym tygodniu września wynosiły 1220–1400 euro/t, przy czym widoczne pozostają duże różnice regionalne. W Polsce i krajach położonych na południe większe partie materiału można było kupić za 1220–1250 euro/t, natomiast w krajach bałtyckich ceny przekraczały często 1300 euro/t i dochodziły nawet do 1400 euro/t.

Przetwórcy nie wykazują obecnie większego zainteresowania zakupami wyprzedzającymi, mimo że w kolejnych miesiącach dostępność niektórych gatunków może zostać ograniczona przez planowane postoje instalacji produkcyjnych.

Ceny HDPE w Europie Środkowej pozostawały w zakresie 1080–1400 euro/t. Szczególnie silna presja cenowa widoczna jest w segmentach IM i BM. Najwięksi przetwórcy zakładają nawet, że do końca roku ceny niektórych gatunków mogą zejść poniżej poziomu 1000 euro/t.

Inaczej wygląda sytuacja w przypadku części gatunków foliowych i unimodalnych, gdzie dostępność pozostaje ograniczona. We wrześniu można oczekiwać jednocześnie lekkiego wzrostu popytu oraz utrzymującej się presji podażowej.

LLDPE również znajduje się pod presją. Ceny LLDPE C4 spadły do 1100–1200 euro/t, natomiast nieaditivowane LLDPE C6 można było kupić zazwyczaj poniżej 1200 euro/t. Najwięksi producenci folii stretch uzyskują już ceny w pobliżu 1100 euro/t.

Polipropylen: podwyżki bez szans

Na rynku PP dominującym scenariuszem również jest roll-over. Ceny PPH Raffia wynosiły 1090–1300 euro/t, natomiast standardowe gatunki PPH IM kosztowały 1100–1350 euro/t.

Popyt pozostaje umiarkowany lub słaby. Pewne ożywienie widoczne jest jedynie w wybranych segmentach, między innymi w produkcji włóknin.

W przypadku PPC ceny wynosiły 1230–1400 euro/t. Próby podwyżek o 50–100 euro/t wprowadziły dodatkową niepewność, ale nie spotkały się z akceptacją rynku. Przetwórcy wolą czekać, zakładając możliwość korekty cenników producentów w dół.

Podobna sytuacja występuje w przypadku PPR. Ceny standardowych typów wynosiły 1240–1590 euro/t, a popyt pozostawał słaby.

Polistyren pod największą presją

Znacznie bardziej jednoznaczna sytuacja panuje na rynku polistyrenu. Spadek ceny monomeru styrenowego o 140 euro/t powoduje bardzo silną presję na obniżki.

Ceny białego EPS wynosiły w pierwszym tygodniu września 1720–1920 euro/t. Część producentów próbowała utrzymać sierpniowe poziomy, jednak rynek nie zaakceptował takiego scenariusza. Coraz bardziej prawdopodobny jest powrót cen EPS do poziomów z lipca.

Popyt jest zróżnicowany regionalnie. Najlepsza sytuacja utrzymuje się w Polsce i Czechach, natomiast w południowej części Europy Środkowej aktywność zakupowa pozostaje słabsza.

Ceny GPPS wynosiły 1450–1650 euro/t, a HIPS 1550–2200 euro/t. Już pod koniec pierwszego tygodnia września pojawiły się oferty obniżone o 40–50 euro/t. Przetwórcy oczekują jednak znacznie większych korekt i chcą, aby spadek ceny monomeru styrenowego został w możliwie dużym stopniu przeniesiony na ceny polimerów.

Na rynku ABS ceny pozostały zasadniczo bez zmian i wynosiły 1550–2250 euro/t. Import nadal wywiera silną presję konkurencyjną – tam, gdzie specyfikacja produktu pozwala na swobodny wybór dostawcy, materiały importowane bywają tańsze od europejskich nawet o 200–300 euro/t.

PET pod presją słabego popytu

Virgin PET bottle grade kosztował w pierwszym tygodniu września 1150–1320 euro/t. Europejscy producenci zapowiadali niewielkie podwyżki, jednak na rynku spotowym widoczny jest raczej przeciwny kierunek.

W niektórych krajach pojawiły się większe ilości europejskiego PET oferowane w pobliżu dolnej granicy przedziału cenowego lub nawet poniżej niej. Przy słabym popycie przetwórcy oczekują dalszych obniżek.

Ceny granulatu rPET clear food-grade wynosiły 1400–1630 euro/t, natomiast transparentnych flakes 1150–1230 euro/t. Umiarkowany popyt ogranicza możliwości trwałego wzrostu cen.

PVC może zejść poniżej 1000 euro

Jednym z segmentów znajdujących się pod największą presją podażową pozostaje PVC.

Ceny europejskiego PVC K67–68 wynosiły 910–1180 euro/t. Producenci początkowo próbowali utrzymać dotychczasowe poziomy, jednak przy słabym popycie coraz częściej pojawiają się oferty w pobliżu 900 euro/t.

Rynek charakteryzuje się wyraźną nadpodażą, dlatego w kolejnych tygodniach oczekiwany jest dalszy spadek cen. Do końca września ceny dużej części europejskiego PVC mogą znaleźć się poniżej 1000 euro/t.

Jesień pod znakiem ostrożnych zakupów

Początek września nie przyniósł oczekiwanego przez producentów odbicia cen. Wręcz przeciwnie – spadek cen monomerów wzmocnił pozycję negocjacyjną przetwórców i ponownie zwiększył oczekiwania dotyczące obniżek.

W najbliższych tygodniach kluczowe będą dwie przeciwstawne siły. Z jednej strony rosnące koszty feedstocku, energii oraz planowane postoje instalacji mogą ograniczać możliwości dalszych obniżek. Z drugiej – umiarkowany popyt, duża podaż i ostrożna polityka zakupowa przetwórców będą utrzymywały presję na ceny.

Na razie przewagę ma druga z tych tendencji. Wrześniowy rynek tworzyw sztucznych w Europie Środkowej zapowiada się więc bardziej jako miesiąc walki o utrzymanie cen niż rozpoczęcia nowej fali podwyżek.