Europejski przemysł recyklingu tworzyw sztucznych przeżywa najpoważniejsze załamanie w historii. Spadek przychodów o 5,5%, masowe zamknięcia instalacji i rosnąca presja kosztowa zagrażają fundamentom unijnej gospodarki o obiegu zamkniętym.
Branża recyklingu tworzyw sztucznych w Europie znajduje się dziś w stanie alarmowym – wynika z najnowszego raportu stowarzyszenia Plastics Recyclers Europe. Dane zebrane na przestrzeni ostatnich trzech lat pokazują, że sektor ten stracił niemal milion ton zdolności przerobowych, a tylko w 2023 i 2024 roku zamknięto o 50% więcej instalacji niż w latach wcześniejszych. Taka skala regresu nie była notowana nigdy wcześniej.
„To moment, w którym musimy stanąć razem w obronie tego sektora – nie tylko w celu ochrony miejsc pracy i przedsiębiorstw, ale również dla utrzymania europejskiego postępu technologicznego i środowiskowego. To fundament zrównoważonej przyszłości” – podkreślił Ton Emans, prezes Plastics Recyclers Europe. Wezwał unijne instytucje oraz rządy państw członkowskich do szybkich i zdecydowanych działań.
Całkowita zainstalowana moc przerobowa recyklingu tworzyw w Europie w 2024 roku wynosi 13,5 mln ton, jednak – jak wskazuje raport – to wartość niewystarczająca, by osiągnąć ambitne cele wynikające z rozporządzenia PPWR (Packaging and Packaging Waste Regulation). Aby im sprostać, konieczny byłby coroczny wzrost mocy przetwórczych o co najmniej 6%.
Tymczasem sytuacja rynkowa jest coraz trudniejsza. Przedsiębiorstwa zmagają się z rosnącymi kosztami energii i produkcji, niskim popytem na recyklaty oraz zalewem tanich, niekontrolowanych importów spoza UE. Najmocniej dotknięte zostały linie recyklingu folii poliolefinowych i butelek PET – każda z tych grup odpowiada za około 25% zamknięć instalacji w latach 2023–2024.
Zagrożona jest nie tylko trwałość modelu biznesowego recyklingu, ale i realizacja kluczowych celów środowiskowych UE. W opinii ekspertów branży, brak szybkich i skoordynowanych działań może doprowadzić do trwałego regresu całego segmentu. Plastics Recyclers Europe postuluje wprowadzenie czterech priorytetowych rozwiązań: wzmocnienia regulacji rynku, skutecznej kontroli importu, obniżenia kosztów energii oraz ujednolicenia systemu sprawozdawczości i certyfikacji w oparciu o niezależny nadzór.
